Inleiding: het gebed

‘En ik zeg u: Bidt en u zál gegeven worden; zoekt en gij zult vinden; klopt en u zál opengedaan worden’. De Here Jezus die ons die gebod en deze belofte gaf, is zélf heel trouw geweest in het gebed. En als Jezus het gebed al zo belangrijk vond –ook voor Hemzelf- is het dan niet gek dat wíj het gebed vaak zo makkelijk nalaten?

Het onderwerp ‘gebed’ is één van de toppers in de Bijbel. Zo’n 250 teksten gaan over het gebed. De kerkvader Augustinus noemde het gebed de sleutel tot de hemel. Wie deze sleutel kwijt is geraakt in zijn leven, komt eens voor een gesloten deur te staan. Bidden is zoals ademhalen. Als je stopt met ademhalen, dan stik je. Zo zit het ook met bidden. Als je stopt met communiceren met God, dan stikt je geloofsleven. Maar kan je dan op commando bidden? Voor veel mensen lijkt dit onmogelijk. En toch: als je wilt wachten tot je echt een levende behoefte krijgt aan het gebed, dan moet je soms lang wachten! Maar het gebed thuis gaat op zich wel, voor het eten e.d. maar het blijkt dat christenen ook daar niet bijster veel tijd en concentratie in steken. En hoe komt het vele christenen het samen bidden met anderen –min of meer in het openbaar- laten afweten?

Steeds vaker vinden mensen het moeilijk om hardop te bidden. Ook op een synode van de Gereformeerde kerken werd een ‘steeds grotere verlegenheid rond het gebed gesignaleerd’.

Vaak schamen mensen zich en zijn bang om fouten te maken of denken dat hun gebeden láng niet zo mooi zullen zijn als die van die ander. Maar God kijkt niet naar je mooie woorden, maar naar je hart.

Doordat veel mensen tegenwoordig niet meer durven te bidden wordt deze taak regelmatig op de vrouw afgeschoven. Terwijl het juist vooral de taak van de man is, als hoofd / priester van het gezin! Doordat jongens steeds minder (durven te) bidden nemen meisjes de taak over en raakt deze functie van de man in vergetelheid. Dit zie je ook vaak in wat meer evangelische kerken. Naast het feit dat de vrouw in die stroming meer ‘’mag’’ zijn daar de vrouwen vaak in de overhand, mede doordat de mannen niet meer ouderling, diaken, of dominee willen zijn in een gemeente. Vaak worden die taken daarom afgeschoven op de vrouw. )

Maar er zijn ook mensen die niet verwachten dat ze kritiek kunnen krijgen op het gebed. Het gebed is toch iets persoonlijks? Het gebed is een strikt persoonlijke zaak en kritiek leveren op het gebed van een ander getuigt van grote geestelijke botheid. In dit soort visies wordt het gebed vaak gezien als een soort individuele emotie van een onaantastbaar karakter.

Toch is het heel belangrijk dat je aan een gebed kunt zien dat het een christelijk gebed is.

Vaak wordt het gebed in het christelijk geloof ondergewaardeerd en is een ‘verwaarloosd thema’. Als zelfs theologen het belang van gebed niet inzien, van wie mag je het dan nog wél verwachten?

Maar hoe komt het dat het gebed een steeds kleinere rol speelt in het leven? Komt dit door de secularisatie? Of door het inrichten van ons leven zonder God daarbij te betrekken? Hoe dan ook, het gebed wordt op z’n minst als ‘moeilijk’ ervaren. Of zien we het gebed zoals enkele moderne theologen, die godsdienst alleen zien als een poging tot het zelfverstaan van de moderne mens? Als ‘theologie’ in wezen een poging zou zijn om erachter te komen wie je zélf bent, dan is het gebed eigenlijk een monoloog, een gesprek met jezelf. Vandaar dat een moderne theoloog genaamd Robinson dan ook pleit voor een niet religieuze opvatting het gebed.

Soms wordt het gebed ook als iets nuttigs gezien, maar dan in de geest van een religieus getinte psychotherapie. Je kunt je verhaal dan in ieder geval op de een of andere manier aan (een denkbeeldig?) iemand kwijt.

Er zijn ook mensen die in hun gebeden dus niet laten zien dat het een christelijk gebed is. Maar wat is nou precies het gevaar van zo’n interreligieus gebed’ waarin er express niet wordt getrapt op de teentjes van de Joden en moslims. Zodat je bijvoorbeeld Joden of Moslims niet kwetst? Waarom is dit dan verkeerd, (objectief gesproken) onoprecht, onzuiver en tot bederf leidend? Eigenlijk om de doodeenvoudige reden dat het geestelijke kwakzalverij is om te beweren dat men tot dezelfde God bidt al heet deze dan God, Ram, Allah enz. Deze gebeden zijn gewoon eigenlijk een illusie, aangezien het gebed de heiligste handeling van een gemeenschap is om haar éigen God te ontmoeten.

Het gebed richt zich niet in het wilde weg tot God, nee, het spreekt God aan op wat Hij in Zijn Woord beloofd heeft. Het gebed rust dus op God’s belofte.

Verder is het heel erg belangrijk dat je gebed écht oprecht is. Het is onlosmakelijk verbonden met je relatie tot God, met het dienen en liefhebben van Hem.

Bedenk dat God heilig is. Het is belangrijk om jezelf te oefenen in eerbiedige concentratie op het gebed, want iedereen weet wel dat je gedachten snel kunnen afdwalen onder het bidden.

Bidden vergt inspanning, je moet als het ware je ziel opheffen tot God. We moeten niet alleen met ons verstand bidden, maar ook met ons hart. Je moet er innerlijk en intiem bij betrokken zijn. De heilige Geest is de grote leermeester in het gebed. Hij wil ons motiveren met het gebed. Met verstand bidden is niet hetzelfde als mooi bidden. Soms kan ook een gebed zonder enige voorbereiding vele malen mooier en oprechter zijn. Het is een bijzondere gave om goed te bidden.

Dat gene waar je om bid moet je wel écht willen hebben. Bidden om bekering of vergeving zonder dat je er eigenlijk iets van meent heeft geen nut. Zondige mensen zitten eigenlijk vreemd in elkaar, het is best vreemd dat je bid voor dingen die je eigenlijk niet wil hebben.

Sommige laten alles afhangen aan de behoefte om te bidden. Elke gelovig mens weet dat de behoefte naar het gebed sterk wisselt. Het ontbreken van de behoefte tot het gebed zou een christen al tot nadenken moeten stemmen.

Ik bedoel: Als je totaal geen behoefte meer zou hebben voor voedsel is het toch echt wel belangrijk om eens bij de dokter langs te gaan.

Toch zijn onze behoeftes ook wel eens verdacht. In tijden van nood heeft iedereen de behoefte te bidden en als de nood voorbij is houd iedereen ermee op.

Omdat wij de neiging hebben om het gebed te verwaarlozen staan er zoveel aansporingen in de bijbel om juist wél te bidden. De apostel Paulus spoort de christenen altijd aan om ‘in de Geest’ te bidden. Bijvoorbeeld: elke dag hebben we de vergeving van de zonde nodig, oftewel: een goed gebed vergt dus ook het besef van je zonden.

In het gebed moet elke vorm van eigen verdiensten, roem en waan losgelaten worden. Je hoeft je niet te verbeelden dat je al biddend indruk kan maken op God. Maar hoe weet je nou of je oprechte bidder bent? Een oprechte bidder beseft dat de Heere ons alleen verhoren kan op grond van zijn genade en barmhartigheid. Zonder gebed om vergeving kan er ook geen verzoening zijn. Een oprechte schuldbelijdenis houd trouwens wel in dat je bereid bent om die zonde ook te laten en er in ieder geval tegen te strijden. Maar vaak willen wij onze zonden niet zien en winden we ons veel gemakkelijker op over zonden van een ander dan over die van onszelf.

Conclusie:

Tijdens het bidden betrek je de gehele Drieeenheid. Je bid tot de Vader, door de Zoon en door de Heilige Geest.

Bidden is belangrijk om te groeien in de relatie met God, Jezus geeft daarin het voorbeeld.

Het gebed loont. Je kunt er vreugde en vrede van krijgen en het schenkt je de beantwoording van het gebed.

Worden onze gebeden altijd verhoord? Wat kunnen redenen zijn waarom onze gebeden soms niet worden verhoord?

*onbeleden zonden

*niet willen vergeven

*ongehoorzaamheid

*verkeerde motieven

*misverstanden over de wil van God

God kan ‘’ja’’, ‘’nee’’, of ‘’wachten’’ zeggen.

‘’Nee’’ betekend: ‘óf niet goed voor jezelf, óf niet goed voor ons of voor anderen, direct of indirect, op dit ogenblik of uiteindelijk.

Hoe moeten we nu praktisch bidden?

Het gebed bestaat uit eigenlijk uit 4 onderdelen:

*aanbidden (uw naam worde geheiligd)

*belijden (Uw koninkrijk kome)

*danken (Uw wil geschiede)

*vragen (geef ons heden, ons dagelijks brood etc. )

Naar het model van het onze vader dus

Wanneer en met wie moeten we bidden?

met anderen
alleen (regelmaat is hierbij erg belangrijk)
altijd en overal

De voorwaarde van ons gebed is dat wij in Christus blijven (Johannes 15:7)

Vragen bij de inleiding: (je kunt er overigens ook voor kiezen om gewoon met elkaar te praten dit onderwerp, zonder je aan de vragen te houden.)

1: Welke rol speelt bidden in je leven? Hoe belangrijk is het, wat verwacht je ervan en wat kan beter?

2: Wat voor soorten gebeden spreek je zelf uit: persoonlijke gebeden waar je de tijd voor neemt, korte gebeden bij het eten of schietgebedjes?

3: Wat vinden jullie van de taak die mannen hebben als hoofd / priester van het gezin?

4: Ervaar je tijdens het bidden iets van contact met God?

5: Heb je in je leven concrete voorbeelden van verhoorde gebeden? Of van gebeden die niet verhoord worden ondanks aanhoudend bidden? Hoe lang moet je doorgaan met bidden voor een bepaalde zaak?

6: Bestaat je gebed uit de in de inleiding genoemde elementen (aanbidden, belijden, danken en vragen)?

7:Je mag tot de verschillende personen binnen de Drie-enige God bidden: tot de almachtige Vader, tot de Zoon die mens is geworden en tot de Geest die in je wonen. Wat zegt jou dat?